Mijn naam is Jacqueline de Groot en ik heb al 9 jaar een relatie met Leo Keune.
2 Jaar geleden besloten we de knoop door te hakken en te proberen zwanger te worden.Ik stopte in April 1997 met de pil en het was snel raak.Ik was snel zwanger en zou in April 1998 ons eerste kindje verwachten.Vanaf 22 weken had ik het idee dat ons kindje dwars lag en altijd het zelfde lag.Ik melde dat bij de verloskundige en die zei dat ik mij geen zorgen moest maken.Een eerste kindje hoeft pas met 34 weken goed te liggen.Ik had veel last van pijn in mijn maagstreek.Ze zeiden dat dat mijn bovenbanden waren.Ik bleef zeggen dat ik dacht ons pukkie klem lag maar dat werd dan weggewuifd.Met 32 weken sprak ik met de verloskundige af dat als het de week daarna nog zo zou liggen dat we het zouden laten draaien in het ziekenhuis.Op Vrijdag 27 Februari kwam leo mij van mijn werk halen.Ik had zo'n pijn dat we de stoel helemaal plat hebben moeten leggen en zo zijn we naar huis gereden.Thuisgekomen ben ik op de bank gaan liggen en heeft Leo de verloskundige gebeld.Toen ze geweest was hadden we afgesproken dat als ik er Zaterdag nog last van had we het die dag zouden laten draaien.Zaterdag had ik nergens last meer van.Ik ging s'avonds gewoon naar bed.Zndags toen ik opstond en naar het toilet ging had ik bruinig slijmverlies.Ik schrok ervan en heb de verloskundige weer gebeld.Van haar moest ik Maandag laten nakijken of ik misschien een infectie had of blaasontsteking.Ikmoest Maandag afrijden en voor mijn examen zei ik tegen mijn instructrice dat ik last had van mijn onderrug.(ik was toen 33 weken) Ze maakte nog een geintje dat ik nog niet hoefde te bevallen want dan was ik veel te vroeg.Ik zakte voor mijn examen,ik kon mij helemaal niet concentreren.Die avond ging ik weer naar bed.'S nachts werd ik wakker en moest naar het toilet.Leo was nog wakker en zat achter de pc.Nu verloor ik helder bloed.Weer de verloskundige gebeld.Ik had ook steeds steken in mijn onderrug.Ik moest direct naar het ziekenhuis.Daar kreeg ik weeenremmers en moest blijven.Woensdag zei ik tegen de verpleging dat ik dacht vruchtwater te verliezen.Dat was inderdaad zo.Ze hadden het vermoeden dat mijn vruchtvliezen gebroken waren dus ik moest stoppen met de weeenremmers.Steeds had ik toen pijn in mijn onderrug.Ik dacht dat het aan het ziekenhuisbed lag.Thuis heb ik een waterbed en dat ligt toch heel anders.Ik heb het wel aan de verpleging gemeld en die hebben mij een paar keer aan de CTG gelegd maar ze zeiden dat ik geen weeen had wat dat was daarop niet te zien.Ik heb op een aanstaande ouders cursus gezeten en daar had ik geleerd dat de hartslag van je kind daalde tijdens een wee en dat was wel te zien.Maar de verpleging geloofde mij niet.Donderdagavond kon ik de pijn niet meer aan en toen hebben ze er maar een gynecoloog bijgehaald.Hij ging mij toucheren en zei dat ik al 8 cm ontsluiting had.Ik moest direct naar de OK want ik kon het niet zelf omdat ons kindje dwars lag.Ik kreeg een ruggeprik.Toen de gyn bezig was begon hij ineens te vloeken.Het bleek dus dat ons kindje echt klem lag.Hij heeft een T-incisie gedaan om ons zoontje Jimari te halen.Hij had een apgarscore van 6 en 10 minuten later van 8.Hij moest beademt worden want hij kon het niet zelf.In het Flevoziekenhuis hebben ze geen goede apparatuur dus hij moest overgebracht worden naar het VU in Amsterdam.Ik kon niet met hem mee omdat ze nog geen plaats hadden.Die Vrijdag ben ik heen en weer geweest naar het VU en Zaterdag ben ik overgeplaatst.Hij lag op de afdeling neonatologie.Maandagochtend vertelde ze dat het heel goed met hem ging.Als hij gepoept had(wat hij nog niet had gedaan omdat ze hem spierverslappers hadden gegeven) mocht hij mijn borstvoeding via een sonde hebben.'S avonds waren we net bij hem geweest.Leo was naar zijn zus(die toevallig in de buurt woont) om een bakkie te doen.Om 22:15 werd ik door de verpleging opgehaald met de mededeling dat het niet goed ging met Jimari en dat ik naar de afdeling moest komen.Ze hadden Leo ook al gebeld.Die nacht om 23:30 is hij overleden.Hij is op de minuut af 4 dagen oud geworden.Hij had 2 klaplongetjes gehad en dat is voor zo'n kleintje niet te overleven.

Later bleek dat hij door het klemliggen met zijn kinnetje op zijn borst heeft gelegen.Met als gevolg dat hij niet genoeg vruchtwater naar binnen kon krijgen om zijn longetjes te trainen.Ze waren dus wel rijp maar niet genoeg ontwikkeld.Mijn gy vertelde mij dat hij al 25 jaar gyn was en dat ik pas de tweede was waarbij hij zo'n keizersnee heeft moeten doen.

Jimari zou nu 1 jaar en 7 maanden zijn geweest.Ik ben nu zwanger(29 weken) van ons tweede kindje.Het is allemaal heel spannend omdat je bij alles bang bet dat het verkeerd gaat.Ik moet nog negen weekjes en dan wordt dit wurmpje gehaald via een keizersnee omdat ik geen weeen meer mag hebben.

Dit is een voor de meeste onbekende kant van zwanger zijn.Helaas is het wel realiteit.Ik heb op het internet een e-maillijst gevonden waar ik mij toen bij heb aangesloten.Deze lijst heet Lieve engeltjes.De lijst is speciaal voor mensen die hun kindje zijn verloren voor,tijdes of na de bevalling.Je kan daar echt je ei kwijt.Ik zit er nu niet meer bij maar wel bij het vervolg op de lijst.Deze heet zwanger na verlies.Voor mensen die zwanger willen worden of het al zijn na het verlies van een kindje.Je kunt de lijsten vinden bij http://www.Onelist.com Ik zag op jullie kalender dat er een aantal vrouwen een miskraam hebbe gehad.Ook voor deze vrouwen is een plek bij deze lijsten.Vaak word een miskraam gezien als "maar een miskraam" Maar het is net zo goed een verlies.Het verlies van een toekomstbeeld.Voor ddie vrouwen is een zwangerschap ook anders dan bij "normale vrouwen" voor hun speelt er ook (denk ik) veel angst mee om het nog eens te verliesen.

Wij hebben nu ook een homepage met mooie foto's van ons kindje, het adres is
http://members.tripod.lycos.nl/~jimari/

Inmiddels heeft dit verhaal ook nog een happy end. Jimari heeft namelijk op 11 januari 2000 een zusje gekregen. Ze heet Joleen, en ze woog bij de geboorte 2460 gram.
Joleen is met een keizersnede geboren. Dit was van te voren bekend, alleen kreeg Joleen haast en is ze een paar weekjes eerder geboren. Ook Joleen bleek klem te liggen bij de bevalling.
Het gaat super goed met Joleen. Ze geniet heerlijk van de borstvoeding en groeit als kool.
Joleen is de baby van de maand februari.
Haar papa werkt hard aan een eigen site voor Joleen, als die klaar is zullen we dat meteen laten weten

Groetjes Jacqueline