De feestdagen komen er weer aan, de kerstliedjes klinken in alle winkels, overal lichtjes en mooi versierde kerstbomen, mensen shoppen weer raak, kadootjes in de meest fraaie verpakkingen... ´It´s the most wonderfull time of the year´ volgens een van de kerstliedjes. Nou helaas, dit geldt niet voor iedereen. Mensen die een dierbaar iemand hebben verloren of die niet in hun nabijheid hebben missen deze personen in deze tijd meer dan ooit. Zo ook de ouders van overleden kindjes.

Stel je eens voor, een kerstfeest zonder je kleine hummeltje, dat kun je je toch niet voorstellen! Toch is dat hetgeen duizenden mensen in Nederland alleen al, dag in dag uit moeten meemaken, hun leven zonder dat langverwachte wondertje, dat zo ontzettend gewenst was. Op 26 mei dit jaar hebben mijn man en ik ons voldragen dochtertje Julia verloren, door medisch ingrijpen... en er gaat geen dag voorbij waarop ze niet in onze gedachten is. De feestdagen leggen hier nog eens extra de nadruk op.

Stel je dan eens voor, Sinterklaasavond... met de hele familie... Je kleine neefje van 8 maanden die al genoeg kracht heeft in zijn kleine knuisjes om het papier kapot te scheuren, de hele familie die ademloos zit te kijken hoe hij zal reageren op zijn kadootje, en nog een kadootje, en nog een... Zelf zit je droevig te bedenken hoe het zou zijn geweest als jullie dochtertje er ook bij zou zijn, hoe zou ze eruit gezien hebben, hoe zou ze gereageerd hebben, wat zouden we voor haar gekocht hebben... Voor je er erg in hebt lopen de tranen uit je ogen, tranen om herinneringen die er niet zijn, om dromen die nooit waarheid zullen worden. Je man komt naar je toe en omhelst je want jullie voelen allebei precies hetzelfde, maar het liefst zou je meteen de kamer verlaten hebben en naar huis gegaan zijn.

Stel je dan eens voor, Kerstmis... met de hele familie gezellig bij elkaar. Maar jouw familie is niet compleet. Er mist een heel belangrijk deel ervan, dat nu geïnteresseerd de blinkende ballen in de kerstboom had moeten bekijken, waar haar opa of oma alle aandacht voor hadden moeten hebben en waarnaar je trots had kunnen kijken.

Stel je dan eens voor, Oud op Nieuw... iedereen wenst elkaar een heel gelukkig nieuw jaar, met heel veel liefde en blijdschap, maar je hebt niks meer om blij over te zijn momenteel. Het nieuwe wondertje in je buik dat in de zomer geboren moet gaan worden zal zeker een nieuwe bron van vreugde gaan vormen, maar voorziet op dit moment alleen nog maar in extra angsten en gemengde gevoelens. 2001, het jaar waarin ons Juultje zou zijn gaan kruipen, brabbelen, spelen en nog veel meer... Vorig jaar was ik nog zo ontzettend gelukkig met mijn zwangerschap, dronk ik nepchampagne met mijn schoonzusje en proostten we op een goede afloop voor ons allebei. Al die herinneringen komen weer boven, al die herinneringen van geluk en blijde verwachting, waarbij je er geen moment bij stil stond dat het wel eens heel anders af zou kunnen lopen...

Ik wil jullie vragen, lieve mensen, die dit gelukkig nog nooit mee hebben hoeven te maken, om tijdens de feestdagen extra rekening te houden met de ouders van overleden kindjes. Vermijd het onderwerp niet, begin er zelf over, want deze mensen hebben er nu juist de behoefte aan om erover te praten. Praten helpt, huilen helpt, hou je niet in en denk niet dat het jullie feestdagen zal verpesten. Het zal er alleen maar een extra dimensie aan geven. Denk niet:'Ik zal er maar niet over beginnen want dat is extra pijnlijk'. Mensen die hun kindje verloren hebben hebben er juist behoefte aan om over hun engeltje te praten, vooral tijdens de feestdagen want die zijn al zo moeilijk. Denk ook niet, het is alweer zo lang geleden (een jaar, 5 jaar, 10 jaar....) want dit soort verdriet blijft altijd aanwezig. En de behoefte om erover te praten, om erkenning te krijgen dat hij of zij ook een deel van de familie is, blijft.

Als je kadootjes koopt voor de andere, levende kinderen, vergeet dan niet dat de ouders het heel erg zullen waarderen als je ook iets liefs voor het grafje koopt van het overleden kindje. En zeg erbij dat hij of zij er ook echt bij hoort, ook al is hij niet meer in levende lijve bij je. Anders voel je je als ouder, want dat ben je, ook al leeft je kindje niet mee, heel erg overgeslagen.

Ook een engeltje in de kerstboom, speciaal aangeschaft om het kindje er ook bij te laten zijn is een heel mooi gebaar. En ga het onderwerp asjeblieft niet uit de weg! Op deze manier maak je het leven een stukje draaglijker voor de ouders tijdens de feestdagen.Bedankt namens alle engeltjes-ouders.Fijne feestdagen!