Mika is geboren op 31 october 2002.

De zwangerschap liep voorspoedig was alleen erg dik maar dat gaf niks.
Alleen in de zomer kreeg ik heel erg last van vocht en een te hoge bloeddruk maar na veel rusten kwam dat wel goed. Ik was vorig jaar blij dat het herfst werd.Toen ik 38 weken was moest ik weer naar het ziekenhuis en dit keer bleek mijn bloeddruk levensbedreigend te zijn dus ik moest blijven om onderzoeken te doen.De eerste dagen konden ze niks uit de testen vinden maar later bleek dat ik zwangerschapsdiabetes had.

Ik kreeg een dieet mee en ik mocht niet veel thuis doen en moest bijna elke dag naar het ziekenhuis om te kijken of mijn suikers niet te hoog waren.1 dag voor ik 39 weken was ging ik vol goede moed weer naar het ziekenhuis en bleek het veels te hoog te zijn ik moest blijven en de volgende dag zou ik worden ingeleid.Om 7 uur s'ochtends werd ik ingeleid meteen zijn de weeen begonnen.Ik had de hele dag weeen maar het schoot geen cm op ik bleef de hele dag 3 cm ontsluiting houden.Totdat de avond aanbrak het was een uur of 8 en mijn vliezen braken daarna verloor ik ook de bloedprop.Dus ik naar de verloskamers met nog steeds 3 cm.Omdat ik al de hele dag weeen had besloten de dokters me een ruggenprik te geven o wat was dat geweldig even geen pijn en even kunnen rusten tot de volgende dag.De grote dag.

S'ochtends om een uur of 6 kreeg ik persweeen niet dat ik dat wist dit was mijn eerste ervaring.Om 7 uur kwamen er dokters met de mededeling dat ze dachten dat het niks was opgeschoten maar hadden zij het fout ik had al 9 cm ontsluiting.Na veel gedoe mocht ik opm 9 uur beginnen met persen.Het lukte me niet het kindje was zo groot en had zo'n groot hoofdje.Na heel erg mijn best te hebben gedaan hebben ze de vacuumpomp gebruikt.Deze knapte nog een keer van zijn hoofdje af waardoor de gynaecoloog naar achteren schoot na nog een keer te proberen en nog 2x te persen kwam onze zoon te wereld hij woog 4680 gram en was 56 cm lang.O wat waren wij trots.Maar Mika werd meteen bij ons weggehaald om verschillende dingen om zijn suikers te controleren,zijn linkerhandje beweegde niet (had klem gezeten),hij ademde zwaar(bleek later van de pijn te komen).Na een paar dagen werd Mika zo gezond als wat verklaard en mocht bij mij op de kamer.Ik ga nog even verder over de afloop van de bevalling.Ik was flink ingescheurd na deze zware klus en daarna moest de placenta er ook nog uit (nooit te zien op t.v) Nadat die eruit was begon mijn baarmoeder bloed te spuiten ik raakte bijna in een coma.Na heel veel dokters,zusters en spuiten kwam ik weer een beetje bij ik moest wel een bloedtransfusie want ik was 3 liter bloed kwijt. Met mij en Mika ging het dus slecht.Maar na 10 dagen hopen en bidden mochten we naar huis met zijn drieen pappa,mamma en Mika. Maar in december waren we er al weer Mika had iets met zijn maag waardoor er geen eten meer inkwam hij is geopereerd op 1e kerstdag na een week gingen we weer naar huis.

Na drie maanden (Mika was een slappe baby wij dachten door de bevalling) werden we doorverwezen naar een ander ziekenhuis er was wat met Mika en het moest onderzocht worden.Na lang wachten en ongerust te zijn konden we 1 april eindelijk komen.We hebben een hartfilm gemaakt en een spieronderzoek gehad ook bloedtesten is Mika ondergaan.Hieruit bleek niks en waren gerustgesteld.Tot woensdag 23 april toen werd Mika ziek wij dachten buikgriep maar het werd alleen maar erger die zaterdag zijn we naar het ziekenhuis gegaan en om 11 uur kwam het woord eruit Mika was heel erg ziek hij had een spierziekte hij werd geen 1 jaar.Om 12 uur zijn we naar huis gegaan(om de hoek van het ziekenhuis)Mika ingestopt dikke knuffel gegeven en we dachten wat te gaan rusten.Maar om 1 uur ging de telefoon Het ging niet goed.Na reanimeren en proberen is het nog even gelukt maar het had geen zin meer.Mika is bij ons in de armen gelegd en na ik denk een kwartier nog geleefd te hebben is hij bij zijn pappa in de armen gestorven.Onze Mika was op 4 dagen na 6 maand.

Groetjes Klaske Ottens mamma van Mika*